دیار عاشقان"روشنگری مکتب تشیع"

^{کتابهاي منسوب به امام رضا(ع)}

^{1- صدوق در عيون اخبارالرضا (ع) رساله اى از آن حضرت نقل كرده كه در جواب محمد بن سنان قمى در علل احكام نوشته است و در آن پنجاه و پنج علت از علل شرايع رقم رفته و در باب 32 عيون اخبارالرضا: ج 2 ص 88 - 98 منقول است .}

^{2- كتاب علل فضل بن شاذان كه همه را از امام رضا (ع) شنيده و جمع كرده و از آن حضرت به على بن محمد بن قتيبه نيشابورى نقل مى كند، عيون اخبار الرضا: ج 2 ص 99 - 121 علل و حكمتهاى احكام دينى در آن بيان گرديده است.}

^{3- رساله اى كه آن حضرت براى مأمون عباسى در محض اسلام و شرايع دين مرقوم فرموده و صدوق عليه الرحمة آن را در عيون اخبار الرضا: باب 35 ج 2 ص 121 - 127 آورده است .}

^{4- رساله اى كه باز براى مأمون عباسى درباره شريعت نوشت، حسن بن شعبه در تحف العقول نقل كرده: مأمون، فضل بن سهل را محضر امام رضا صلوات الله عليه فرستاد و پيغام داد كه دوست دارم براى من از حلال و حرام و واجبات و سُنن بنويسى كه تو حجت خدا بر خلق و معدن علم هستى، امام (ع) دوات و كاغذ خواست و نوشت:}

^{بسم الله الرحمن الرحيم...آنگاه ابن شعبه اين رساله رابتفصيل نقل مى كند، تحف العقول: ص 415 - 423 روايات امام رضا (ع) .}

^{5- رساله ذهبيه، رساله اى بود كه امام (ع) درباره طب و بهداشت و صحت بدن توسط اغذيه براى مأمون عباسى نوشت و چون مأمون دستور داد آن را با آب طلا نوشتند، به رساله ذهبيه معروف گرديد، شيخ طوسى در فهرست در ترجمه محمد بن حسن بن جمهور بصرى از آن ياد كرده و فرمايد: «وله الرسالة الذهبية عن الرضا (ع)»، علامه مجلسى رضوان الله عليه همه آن رساله را در بحار: ج 59 ص 306 - 356 در پنجاه صفحه نقل كرده و در آخر فرموده: ابومحمد حسن قمى گويد: چون اين رساله به دست مامون رسيد، آنرا خواند و شاد شد و گفت: با آب طلا نوشته شود و رساله مذهبيه مسمى گردد.}

^{نگارنده گويد: رساله ذهبيه و مذهبيه ناميده شده است، براى مزيد اطلاع به مستدرك الوسائل: ج 3 ص 335 رجوع شود.}

^{6- كتاب فقه الرضا، و آن كتابى است در ابواب فقه، اين كتاب تا زمان مجلسى اول مشهور نبود و از زمان وى معروف گرديد، علتش آن بود كه، جماعتى از اهل قم نسخه آن كتاب را به مكه آوردند، قاضى امير سيد حسين اصفهانى آن را ديد و يقين كرد كه آن تأليف حضرت رضا صلوات الله عليه است، سيد آنرا استنساخ كرد و با خود به اصفهان آرد و به مجلسى اول نشان داد، او و فرزندش مجلسى دوم يقين كردند كه آن از حضرت رضا صلوات الله عليه است .}

 ^منبع:

^{خاندان وحى، سيد على اكبر قريشى، ص 570 - 604}

 ^{دانلود و مطالعه کتاب}